| تبليغات | X |
 |
 |
|
| نامی نداشت؛ نامش تنها انسان بود و تنها دارائیش تنهایی... |
|
نوشته های پیشین
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
جای پای رهروی پیداست...
کیست این گم کرده ره؟ این راه ناپیدا چه می پوید؟ مگر او زین سفر، زین ره چه می جوید؟ |
|
RSS
|